Journaal

IJsselhoeven ten tijde van Corona

Wat kunnen we als stichting nog doen als iedereen zich noodgedwongen terugtrekt in eigen huis en op eigen erf? We zijn aangewezen op digitaal contact. Daarom hebben we het plan opgevat voor een soort IJsselhoeven journaal of blog. Korte berichtjes en foto's telkens door andere personen geschreven-aangeleverd. Waar is men mee bezig? Hoe beleven we deze crisis? Het zijn zorgelijke tijden maar misschien moeten we juist daarom op zoek naar leuke en positieve berichten over hoe het voorjaar ‘gewoon’ van start gaat op de IJsselhoeven.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zaterdag 4 april 2020 - Irene Tijs

Zo snel en langzaam tegelijk

Wat gaat de wereld toch snel en tegelijkertijd toch langzaam. Twee weken geleden kregen we mail dat onze vlucht die later die avond zou gaan was geannuleerd. We hadden zelf al besloten sowieso niet te gaan, maar toch. Ondertussen hadden onze werkgevers ons ook al verzocht om door te werken aangezien we beiden een vitaal beroep hebben. En die werelden veranderden snel, mijn vriend bij de politie ik bij het spoor; de zeilen moeten bij. Thuis hier op het erf lijkt de wereld heel vredig te zijn. Maar schijn bedriegt zien we iedere dag opnieuw aan de alarmerende cijfers.

Toen onze vlucht geannuleerd werd begonnen we heel optimistisch een lijstje te maken. Het Corona klussenlijstje. De schuur staat er al 6 jaar maar de boei stond nog steeds alleen in de grondverf, we wilden ooit nog eens een extra perkje in de tuin maken, de tuinset moest hoognodig geschuurd en gelakt. We hebben al jaren een groentetuin die we zelf ieder jaar in het begin van het seizoen groentetuin noemen en in de loop van het seizoen de groene tuin en dat gaat ons dit jaar niet gebeuren! Mijn vader, en tevens de buurman, vroeg of de kalfjes niet bij ons in de wei mochten en maakte het weiland klaar. De eerste klusjes kunnen weggestreept worden van het lijstje en de volgende klusideeën worden weer toegevoegd.

Juist in deze tijd realiseren wij ons extra goed hoe fijn we het hebben te mogen wonen waar we wonen. In Nederland waar we op elkaar letten en waar de zorg goed is ingericht, Op de Overmaat waar de tijd zo langzaam gaat en in de wereld om ons heen de wereld zo snel …..

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Donderdag 2 april 2020 - Jacomien Voorhorst

Niet onvervangbaar

Jacomien Voorhorst woont in een IJsselhoeve bij Wapenveld. Samen met haar man Evert Luchtenbeld en hun kinderen zitten ze na een vakantie vast in Nieuw-Zeeland. Ze is ook redacteur bij Nieuwe Oogst en daarvoor schreef ze een blog over hun situatie:

Tja …. en dan zit je ineens 'vast', aan de andere kant van de wereld. In Nieuw-Zeeland om precies te zijn. Verder weg van huis kan niet. Thuis wacht het voorjaarswerk op de boerderij.

Lees hier de complete blog in Nieuwe Oogst

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Woensdag 1 april 2020 - Bella (Jolanda Roeterd)

IJsselhoevehond

Ook als IJsselhoevehond houd ik mij aan de regels. Ik eet gezond,  beweeg in de buitenlucht, ik houd afstand en slaap genoeg.

Lieve mensen blijf gezond.

Hartelijke groet van Bella

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zondag 29 maart 2020 - Wim Jansen

Wie heeft ze nog?

Aangestoken door het eerste verhaaltje over Hamsteren en de ‘enorme’ voorraad in de kelder op Kolkenstein dacht ik, laat ik ook eens kijken in de kelder wat ik daar allemaal nog heb staan of liggen. We gebruiken de kelder sinds 2 jaar bijna niet meer. Joke kan na haar heupoperatie de trap bijna niet meer op of afkomen en dat wordt het gebruik lastig. Dus er staat niet zoveel meer aan levensmiddelen, ja wel lege bloemenvazen en oude bloempotten. Dit laatste heb ik vaak gezien in vele kelder waar ik in ben geweest.

Rondkijkende viel mijn oog natuurlijk op iets kleins, van hout naast een steen. Beide zaken niet eetbaar en dan ligt het in de kelder …

De steen herkennen niet veel mensen verwacht ik. Het is een ‘pannenspons’: de voorloper van de huidige plasticspons. Denk ook niet dat er nog veel mensen zijn die daar nog mee gewerkt hebben. Dit ook omdat voor de plasticspons de metalen spons er was. Deze stenen pannensponsen waren hoofdzakelijk in gebruik in de tijd van de waterputten. Dan gebeurde het nog wel eens dat de steen van de rand afviel in de put. Ja, en de put ingaan en zoeken, nee dat lukte niet, dus weg was de steen. Zo ook deze, die gevonden is in een oude waterput.

Ik verwacht ook dat er steeds minder mensen zijn die dit houten voorwerp nog kennen. Het is een (nieuwe, ongebruikte) darmschraper of darmmesje dat tijdens huisslachtingen werd gebruikt om de ‘voering’ uit de darmen te schrapen.

De maand November werd niet voor niets de slachtmaand genoemd. Gedurende de zomer was de voorraad aan vlees bijna opgeraakt, behalve wat spek, worst in het zout en gedroogd rundvlees in de spekkist op de zolder. Onderdeel van het slachten was het schoonmaken van de darmen. Dat was een vieze bezigheid, want de darmen mochten niet koud worden. Ze werden voorzichtig losgemaakt van het vlies waarmee ze in de buikholte waren bevestigd en op de mestvaalt geleegd. Dan werden ze met behulp van water binnenste buiten gekeerd, gespoeld, met een pijpje opgeblazen en daarna schoongekrabd met een darmschraper, zodat de "voering" eruit was. Daarna werden ze in zout water gezet tot het moment van verwerking. De maag onderging dezelfde bewerking.

Van het losse vlees werd metworst gemaakt. Voor alle worstsoorten werden de schoongemaakte darmen gebruikt.

Als alle slachtwerkzaamheden achter de rug waren moest er worden schoongemaakt. Alles was vet, vet en nog eens vet! Slachtgereedschap, slachttafel, deuren, keukenvloer, gang, bijkeuken en kelder moesten een grondige sodabeurt hebben. Al deze werkzaamheden namen veel tijd in beslag, want de weckflessen moesten ook nog 2 uur worden gekookt en als ze dicht waren in de kelder opgeborgen. Er moest nadien nog vele malen worden gecontroleerd of ze gesloten bleven. 

In de 60-er jaren veranderde het slachtpatroon en de diepvries verlichtte het werk. Een varken of een bout van een koe werd door een slager in het dorp geslacht en aldaar ingepakt voor opslag in de diepvries. Je had dan thuis niet zoveel rommel, maar je miste wel de zwoerdrolletjes, de balkenbrij, de eigengemaakte pastei, hoofdkaas, leverworst e.d. maar je at nu ook elke dag "vers"!

Als zo vaak, dan blijven enkele onderdelen ter herinnering liggen op de deel of in de kelder net als hier.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zaterdag 28 maart 2020 - Marten Brascamp

Alledaagse dingen

Iets schrijven over alledaagse dingen die je meemaakt, vreemd , leuk, zorgelijk, gewoon ….

’t Is koud, de rietdekker is net weg, het voelt een beetje zoals indertijd met Tsjernobyl en de MKZ-crisis: er is iets ver weg, maar ook dichtbij.

Gemeente Voorst had lang 1 coronabesmetting, nu 13. Dochter Fenneke was alleen in Bogor Indonesië en voelde zich onveilig. Nu is ze met haar man op de fruitkwekerij in de Puncak. ’s Morgens doe ik historisch onderzoek, ’s middags in de tuin waar ik allerlei plannen heb voor een nieuwe manier van moestuinieren. Met een groep van OKV schrijf ik aan een boekje over Landgoed Beekzicht dat 200 jaar bestaat.

Met de werkgroep van de 19de eeuwse schilder Peter Visser werk ik aan een mooie website www.petervisser-schilder.nl waarop we al het werk van de man uitgebreid beschrijven. Daarvoor overleg ik nu met onderzoekers uit Zwartsluis. In de periode rond 1854 toen Visser veel van zijn schilderijen maakte, woedde er een Cholera-epidemie in Nederland die 8000 slachtoffers maakte. Zwartsluis werd toen zwaar getroffen, net als nu het naburige Hasselt. In de vroege avonden wandel en fiets ik met Ineke.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Dinsdag 24 maart 2020 - Harry Keizer

IJsvogel

Heb op diverse plaatsen alweer ijsvogels gezien gelukkig!

Ik ben lid en coordinator van IJsvogelwerkgroep Vaassen e.o. vandaar mijn passie voor deze mooie vogels. Zie ze weer op verschillende plekken tussen Vaassen en IJssel(vallei).

Saillant detail: mijn maat Wim Bosch en ik hadden onlangs bij Jetse en Willemien de bestaande ijsvogelwand gecontroleerd en wat onderhoud gepleegd. Nog geen week later kreeg ik van Willemien een appje dat de prachtige kastanjeboom om was gevallen tijdens de laatste storm en precies op de ijsvogelwand was gevallen. Dit willen we gaan herstellen als het weer toegestaan is vanwege Covid-19.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Dinsdag 24 maart 2020 - Jan van Leeuwen

Parasietn praot!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zaterdag 21 maart 2020 - Mechteld Schwartz

Hamsteren

Het was al uitgebreid in het nieuws: "Nederlanders massaal aan het hamsteren". Het schoot toch even door mijn hoofd: moet ik dat nou ook gaan doen? Al snel kwam ik weer bij zinnen: we hebben toch een kelder! Ooit hadden we in Nederland veel huizen met kelders. Nu wordt er niet meer gebouwd met in het achterhoofd dat we ook zelf groenten en fruit kunnen verwerken en een kelder kunnen gebruiken voor schaarsere perioden. We verlaten ons op de supermarkt.

Het mooie aan onze IJsselhoeve zit op dit moment dus onder het maaiveld: een ondergrondse bergplaats met een klein luikje naar de buitenwereld. Kolkenstein had zelfs twee kelders. De bietenkelder is in de 20ste eeuw ontdaan van zijn oorspronkelijke functie. Voor pa en moe kwam er een gelijkvloerse woonplek. Dus werd de opkamer gesloopt. De vloer naar beneden gebracht, de ramen verlengd. En de bietenkelder volgestort met 40 kuub zand.

Gelukkig hebben we er nog een die wél bruikbaar is en daar staat onze voorraad. Alleen wat eenzijdig om je te voeden met jams en stropen en een beetje boontjes, radijs en courgette in zuur. Maar ja, zo'n mooie grote koele opslagruimte maakt dat je ongewild gaat hamsteren. En zo hebben we in de loop der jaren genoeg bij elkaar verzameld om het een poos uit te kunnen houden als we gedwongen binnen moeten blijven. Gelukkig brengt de lente ons voorzichtig aan al prachtig eetbaar groen: lindebloesemknoppen (nog even en dan ook het blad), paardenbloemen en blad, longkruidblad en bloemen (wel wat laten staan voor de bijen), eeuwig moes, dovenetel, kleefkruid. Genoeg om scheurbuik te voorkomen. Toch fijn zo'n IJsselhoeve. Boven- en ondergronds heel functioneel inzetbaar en je kunt er anderen ook van laten meegenieten.

Bekijk het filmpje met een kleine rondleiding door de kelder van Kolkenstein.

Zorg goed voor je omgeving en jezelf!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zaterdag 21 maart 2020 - Hermien de Bruijn-Franken

Zomaar kwamen de ooievaars op een dag aanvliegen op mijn erf om te nestelen ... heel bijzonder, zo dichtbij.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Vrijdag 20 maart 2020 - Wim Nugteren

Nieuw leven onder oude gebinten

Het openbare leven is tot stilstand gekomen. Corona houdt alles en iedereen bezig. Kleine ongemakken maar vooral grote zorgen. Ondertussen barst het voorjaar los. Dat laat zich niet tegenhouden en dat is maar goed ook. Op IJsselhoeve de Disselenbrink te Marle is er volop nieuw leven onder de oude gebinten. De IJssel zakt, het land droogt op, de eerste tulpen bloeien en de lammeren rennen door de wei.

Bekijk het filmpje voor nog meer voorjaar gevoel.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *